Wanneer Pip ontdekt dat mensen hun geliefde tuin willen omtoveren tot bouwgrond, besluit ze samen met de dieren in actie te komen. Met slimme plannen, onverwachte bondgenoten en een flinke dosis lef proberen ze hun groene thuis te redden.
Op een ijskoude oudejaarsavond zwerft een groep arme meisjes door de straten, hun voeten bloot, hun handen verkleumd. Niemand let op hen. Om warm te blijven, steken ze één voor één hun zwavelstokjes aan. In het flakkerende licht verschijnen dromen en herinneringen: warmte, liefde en hoop. Dit ontroerende en poëtische verhaal, naar het sprookje van Hans Christian Andersen, laat zien hoe krachtig verbeelding is – zelfs in de donkerste momenten.
